
Raptus faustinæ – Joachim Du Bellay

Qualis tartareo quondam Proserpina curru,
Dum vaga discurrit saltibus (Enna) tuis,
Nocturnis nuper rapta est Faustina quadrigis,
Dum tenet, ah demens, limina aperta domus.
Rapta est, me miserum, et cæco sub carcere clausa
Conjugis ingrato nunc gemit in thalamo.
Et nunc ille ferus tanquam de virgine rapta
Exultat, nostris heu fruiturque malis.
Interea infœlix mater lymphata per urbem
Currit, et ignotas excubat ante fores,
Te solam (Faustina) vocans, tua limina quaerens,
Quæsisse ut natam dicitur alma Ceres.
Ast ego, quem assiduo torret malus igne Cupido,
Deferor, ut noto concita Baccha Deo.
Nec dubitem œratos liceat si rumpere postes,
Duraque nocturna solvere claustra manu,
Irruere armatus: vel si hoc mala nostra ferat sors,
Perferre audacis vincula Pirithoi.
IV























