
Salmonii Macrini – Joachim Du Bellay
SVPREME Vatum hîc postera quos feret,
Exacta & ætas quos tulit hactenus,
Facunde Bellai coruscum
Andegauis, Ligerique lumen :
Me bellicoso condita Iulio
Illustre cuius nomen habet, tulit
Vrbs anserem raucé strepentem
Inter Apollíneos olores.
Dulci tuo effers carmine me tamen,
Inter poëtas atquæ aliquem facis,
De musca auens barrhum videri,
Metior at modulo meo me,
Dixere multi Pictona quem prius :
Malim sed Andes sins mihi patria,
Vrbs vrbium quòd nostra prorsus
In medio sit a sẗ duarum.
De iudicatum sic & Horatio :
Lucanus, ænceps, esset an Appulus,
Vtrumque sub sinem colonus
Cùm Venusinus agros araret.
Tepropter atqui hinc Andegauus ferar,
Excîtus auræ flatibus vt tuæ,
Sublime cantem, prosperóque
Sydera celsa petam volatu.
Felix Oliuæ carminibus tuæ,
An vate felix illa suo magis,
Lauram secutura hinc Petrarchæ,
Quintiliam, Nemesin, Corinnam ?
Coniungeretur is vtinam mea
Olinv Gelonis ! mortua sit licet,
Tristemque decedens Macrinum
Liquerit heu, saturumquæ vitæ.
Sic illa vixit cum vnanimi viro,
Laude vt perenni digna sit euehi :
At solus argutis valeres
Tu facere id Ioachime, rithmis.
Texte : Wikisource · domaine public · lien affilié
























